Orma sport

Cel badań

Celem badań było oszacowanie skuteczności treningu siłowego i wydolnościowego opartego na Indywidualnych Programach Treningowych na tle treningu opartego na programach uniwersalnych (dobranych komputerowo) oraz treningu samodzielnego (z możliwością zastosowania programów publikowanych w literaturze).

Materiał badań

Materiał badań stanowiła grupa 48 mężczyzn w wieku 23-45lat, o podobnym obciążeniu i zaawansowaniu treningowym w treningu siłowym oraz wydolnościowym. Grupa ta została podzielona (losowo – ale w sposób zapewniający identyczny poziom średniej siły grup mięśniowych oraz wydolność) na trzy podgrupy:

• Grupa I (14 osób) – trenująca z Indywidualnym Programem Trenignowym w wersji Professional (program ułożony oddzielnie dla każdego badanego zgodnie z procedurą zamówienia ORMAsport).
• Grupa U (19 osób) – trening z programem indywidualnie dobieranym przez system komputerowy (każdy uczestnik miał dobrany idnywidualnie program na podstawie podstawowych informacji wejściowych).
• Grupa L (15 osób) – trening samodzielny (każdy ukierunkowany mógł wykonywać dowolny trening, ale z założeniem ukierunkowania na progresję siły i wydolności).

Przebieg eksperymentu

Eksperyment trwał 12 tygodni. Ilość treningów w tygodniu oraz czas trwania był identyczny dla wszystkich grup. Pomiary progresji siły grup mięśniowych (sumaryczna wartość średnia dla 6 testowanych mięsni) oraz pomiary wydolności (test marszowy i biegowy) wykonywane było co drugi tydzień (Pom1 - Pom6). W grupie trenującej z Indywidualnym Programem Treningowym ustalono 2 cykle ukierunkowane na rozwój potencjału siłowego oraz wydolności. Programy uniwersalne były dobierane z ukierunkowaniem na potncjał siłowy i wydolność. Założeniem dla treningu samodzielnego również było jak najszybsze osiągnięcie progresji siły oraz wydolności.

Wyniki

Na podstawie analizy wyników (ANOVA) ustalono, że trening oparty na Indywidualnym Programie Treningowym po 12 tygodniach doprowadził do progresji (siły grup mięsniowych) wynoszącej 134%, natomiast trening oparty na uniwersalnym programie treningowym 54% i odpowiednio 20% dla treningu samodzielnego.

Ryc.1. Progresja sumarycznego obciążenia grup mięśniowych w 6 pomiarach dla grupy trenującej z Indywidualnym Programem Treningowym (Grupa I), uniwersalnym programem treningowym (Grupa U) oraz trenującej samodzielnie (Grupa L).

Najwyższą skuteczność (wynik treningowy) został osiągnięty w grupie trenującej z Indywidualnym Programem Treningowym, który w porównaniu do programu uniwersalnego był skuteczniejszy o 80% +/- 2%. Natomiast w porównaniu do grupy trenującej samodzielnie był skuteczniejszy o 114%. +/- 1,5%. Osiągnięta skuteczność była najprawdopodobniej wynikiem optymalnego i kompleksowego bodźca treningowego uzyskanego dzięki indywidualnemu zaprojektowaniu przebiegu treningu.